0 comment
Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012
«Αν δεν είχα τα παιδιά, δεν θα μ’ ένοιαζε»,
«Αν δεν είχα τα παιδιά, θα είχα πάρει τα όπλα»,
«Αν δεν είχα τα παιδιά, θα έφευγα στο εξωτερικό»,
«Αν δεν είχα τα παιδιά, θα ψήφιζα αλλιώς»,
«Αν δεν είχα τα παιδιά, θα έκανα απεργία».
Οι Έλληνες τα κάνουν όλα για τα παιδιά τους. Έχουν παραμερίσει εντελώς τον εαυτό τους και θυσιάζονται για τα παιδιά τους.
Βέβαια, και πριν την χρεοκοπία, πάλι για τα παιδιά τους τα έκαναν όλα. Για τα παιδιά τους έκαναν τις λαμογιές, για τα παιδιά τους λάδωναν, για τα παιδιά τους δεν πλήρωναν φόρους, για τα παιδιά τους ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, για τα παιδιά τους έχτιζαν τα αυθαίρετα, για τα παιδιά τους έκαναν εμπόριο ναρκωτικών και σωματεμπορία, όλα για τα παιδιά τους.
Και μετά την χρεοκοπία, όμως, κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα που έκαναν πριν την χρεοκοπία και επικαλούνται πάλι την ίδια δικαιολογία: το κάνουμε για τα παιδιά μας. Κάπως περίεργο, βέβαια, να ακολουθείς την ίδια συνταγή που κατέστρεψε τα παιδιά σου, για να σώσεις τα παιδιά σου.
Αχ, τι καλοί άνθρωποι που είναι οι Έλληνες. Καθόλου δεν νοιάζονται για τους εαυτούς τους – μόνο για τα παιδιά τους.
Είναι εύκολο να επικαλείσαι συνέχεια τα παιδιά σου. Άλλωστε, τα παιδιά δεν έχουν άποψη –«σκάσε εσύ, είσαι μικρός, μη μιλάς»-, οπότε εσύ ξέρεις τι είναι για το καλό τους.
Τα παιδιά είναι το τέλειο άλλοθι για τον κάθε ρουφιάνο, τον κάθε προσκυνημένο και τον κάθε σκατά. Κάνεις την πουστιά και την φορτώνεις στα παιδιά σου. Εσύ αθώος. Καμία ευθύνη.
Κανείς δεν ρωτάει τα παιδιά για τις χυδαιότητες που κάνουν καθημερινά οι γονείς τους και κανείς δεν σκέφτεται πως κανένα παιδί δεν έχει ανάγκη έναν ξεπουλημένο πατέρα και μια καριόλα μάνα που συμπεριφέρονται σαν αρπακτικά. Δεν είναι και τα πιο ιδανικά πρότυπα αυτά για ένα παιδί.
Δεν το συζητάω, τα παιδιά είναι η καλύτερη δικαιολογία για να είσαι εσύ ένα σιχαμένο απόβρασμα της κοινωνίας. Και τα παιδάκια σου θα γίνουν σαν κι εσένα. Ίδια.
Είναι γνωστός ο ωραίος στίχος του Μιχάλη Γκανά «με τα παιδάκια μας στον ώμο, για να μας δείχνουνε τον δρόμο».
Βέβαια, όπως επικαλούνται συνέχεια τα παιδάκια τους οι Έλληνες, ο στίχος θα έπρεπε να είναι «με τα παιδάκια μας σαν δικαιολογία, για να σας γαμήσουμε την Παναγία». Μεγάλη η χάρη της.
By Πιτσιρίκος
0 comment
Αποτελεί κωμικό πλέον φαινόμενο η αντικειμενική – πέρα από κομματικές, ιδεολογικές ή άλλες θεωρήσεις – αδυναμία του ελληνικού πολιτικού συστήματος να εναρμονιστεί με τους στοιχειωδώς αποδεκτούς κανόνες όσον αφορά τη λειτουργία μιας σύγχρονης δυτικής δημοκρατίας. Και σε αυτό τεράστια ευθύνη έχει το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του. Οι αγεφύρωτες – υποτίθεται – διαφορές των κομμάτων δεν είναι παρά φασαριόζικοι θεατρινισμοί στο πεδίο των εντυπώσεων. Στις δυο τελευταίες προεκλογικές αναμετρήσεις ζήσαμε την αποθέωση της φαντασιακής άσκησης της εξουσίας, αυτής που χαρίζει η κομματική σκοπιμότητα αλλά και η λαϊκή επιμονή να μην ανέχεται προεκλογικά την αλήθεια που θα αντιμετωπίσει και θα δεχτεί μετεκλογικά.
Έτσι τα αντιμνημονιακά κόμματα κατάφεραν να ικανοποιήσουν σχετικά το λαϊκό «περί δικαίου αίσθημα», το οποίο θεωρεί ότι για τα χάλια της χώρας μας φταίει το Μνημόνιο. Ένα Μνημόνιο το οποίο, σημειώτεον, δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα… αλλά ευθύνεται για τα χρόνια ελλείμματα, για την κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων, για τα μαύρα χάλια της Παιδείας μας… Το Μνημόνιο λοιπόν, το οποίο φταίει για τις κακοδαιμονίες και διαστρεβλώσεις της ελληνικής κοινωνίας από κτίσεως ελληνικού κράτους, υπήρξε ο καθοριστικός παράγοντας των εκλογικών αποτελεσμάτων. Στην παρούσα φάση και ενώ όλος ο υπόλοιπος κόσμος φαίνεται να χάνει την υπομονή του μαζί μας, εμείς συμπεριφερόμαστε σαν θιγμένοι επαρχιώτες, θύματα ενός άδικου συστήματος, με τα λεφτά του οποίου, σημειώτεον, γλεντήσαμε χοντρά…
Τώρα αν η επιδότηση για την καλλιέργεια του μπαμπακιού γινόταν Καγιέν, σκυλάδικο και δίμετρη Ουκρανή, με τις ευλογίες ολόκληρου του κομματικού μας συστήματος, αυτό είναι ένα ζήτημα με το οποίο δεν ασχολήθηκε η παντογνώστρια και μαχητική ελληνική Αριστερά. Αντίθετα, προέτρεπε με ζήλο περισσό, πέρυσι τέτοιο καιρό, τους αγανακτισμένους διαδηλωτές να αντιστέκονται στο Μνημόνιο, να μουντζώνουν το Κοινοβούλιο, να δέρνουν τους μνημονιακούς πολιτικούς, να γιαουρτώνουν και να άδουν εν χορώ το ιδιοφυές πολιτικό πρόταγμα «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή». Να σημειώσουμε ότι τελείως συμπωματικά το τραγουδούσαν εν χορώ και τα μεθυσμένα από την εκλογική τους επιτυχία μέλη της Χρυσής Αυγής. Τυχαίο;… Δεν ξέρω!
Η νέα λοιπόν κυβέρνηση, στην οποία συμμετέχουν τρία κόμματα, άφησε αμέσως κατά μέρος τις προεκλογικές φαντασιώσεις και τις επαναστατικές απαιτήσεις προσπαθώντας να αδράξει την τελευταία ευκαιρία – αν αυτή υπάρχει πραγματικά… Τώρα, πώς μια χώρα πτωχευμένη, χρεωμένη, που περιμένει στη γωνία με αγωνία τις δόσεις για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, δάνεια και τοκογλυφίες είναι σε θέση να απαιτεί, αυτό μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζουν. Η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη γνώμη των άλλων, δηλαδή των Ευρωπαίων εταίρων, και να προσπαθήσουμε, ακόμα και σε περιπτώσεις που αδικούμαστε, να αλλάξουμε την εικόνα μας με έργα κι όχι με εξυπνάδες και τσαμπουκάδες της δεκάρας. Ας τελειώνουμε επιτέλους με το παράδοξο η χώρα να πνέει τα λοίσθια κι εμείς να προσπαθούμε να σώσουμε τα… κεκτημένα του κλάδου μας και του παρακλάδου μας. Κάποια στιγμή ας φαντασιωθούμε τη χώρα δίχως τις δεσμεύσεις της απέναντι στα συγκροτήματα, στα μεγάλα και μικρά κανάλια, στα συνδικάτα, στην κομματοκρατία και τη δαιδαλώδη πολιτική της πελατεία, στη διαπλοκή, στα Βατοπέδιά της…
Καλούμαστε σήμερα να βελτιώσουμε την τραγική μας κατάσταση κατά βασικό λόγο αποτρέποντας τη σοβαρή πιθανότητα χρεοκοπίας εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την παραμονή μας στην Ευρώπη. Κάθε άλλη πολιτική ισοδυναμεί με εθνική καταστροφή. Πρέπει η χώρα να αποδείξει πως μπορεί να απελευθερώσει το επάγγελμα των κομμωτηρίων επιτέλους ώστε να μπορεί ένας κομμωτής να ανοίγει απρόσκοπτα ένα κομμωτήριο. Ωστόσο, ούτε τις τρίχες των κουρείων δεν έχουμε καταφέρει να διευθετήσουμε. Κατά τα άλλα, το Μνημόνιο εξακολουθεί να είναι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας. Πριν από το Μνημόνιο η Ελλάδα αποτελούσε τον επί γης παράδεισο. Όλα άγγιζαν σχεδόν την τελειότητα και ξαφνικά προέκυψε το Μνημόνιο και μας έδιωξε από… την ελληνική ουτοπία: αυτής της αβυσσαλέας αυθαιρεσίας στην οποία είχαμε βυθιστεί. Οι προσδοκίες μας από τη νέα κυβέρνηση ή από την όποια κυβέρνηση δεν μπορούν παρά να είναι ελάχιστες, και αυτό σημαίνει σε πρώτη φάση να διατηρηθούμε ζωντανοί.
ΠΗΓΗ
0 comment
Με την ανεργία, την αύξηση στο ποσοστό αυτοκτονιών, τη μετανάστευση καθώς και τα αυξημένα ποσοστά εγκληματικότητας στη χώρα μας «ασχολείται» με σημερινό δημοσίευμά του το ειδησεογραφικό πρακτορείο CNN. Πρωταγωνιστές του ρεπορτάζ είναι έξι νέοι Έλληνες όπου ο καθένας δίνει τη δική του απάντηση στο πως αντιμετωπίζει την οικονομική κρίση της Ελλάδας.
Η Μαρία Παπαναγιωτάκη και ο Αριστοτέλης Σκαλίζος είναι μαζί δυο χρόνια και ανήκουν στη νέα γενιά της Ελλάδας . Οι ίδιοι δεν είναι μεν άνεργοι, αλλά έχουν υποστεί τεράστιες περικοπές στους μισθούς τους, κάτι που ισχύει για τη συντριπτική πλειοψηφία εργαζομένων. Τώρα οι δυο τους καλούνται να αποφασίσουν εάν θα μείνουν ή θα φύγουν από τη χώρα. Οι αντικρουόμενες απόψεις τους, αποδεικνύουν το διχασμό της νεολαίας. Η Μαρία σκέφτεται να φύγει για Αμερική ή Αγγλία όπου έχει συγγενείς. Ο Αριστοτέλης θέλει να μείνει και να παλέψει για τη χώρα του. «Αγαπώ τη χώρα μου και δεν θέλω να την εγκαταλείψω», λέει, αναδεικνύοντας προβλήματα που αντιμετωπίζουν αρκετά ζευγάρια Ελλήνων, όταν ο ένας από τους δύο αναγκάζεται να μεταναστεύσει. Μάλιστα όπως αναφέρει το ρεπορτάζ κανένας από τους δυο δεν ψήφισε στις τελευταίες εκλογές καθώς δεν είχαν χρήματα για να μεταβούν στις εκλογικές τους περιφέρειες.
Ο 19χρονος αδελφός του Αριστοτέλη ο Νίκος, έχει όνειρο να πάει να σπουδάσει στην σχολή Καλών Τεχνών της Ολλανδίας. «Είναι μια πολύ όμορφη χώρα», εξηγεί ο Νίκος, και συμπληρώνει « όμως ότι χρήματα βγάλω θα τα στέλνω στην οικογένειά μου στην Ελλάδα»
Ο Μάριος - Αριστοτέλης Κουλούρης, είναι ένας ακόμη νέος που μίλησε στη συντάκτη του κειμένου. Από τη μεριά του είπε πως «η Ελλάδα πρέπει να αναπτυχθεί και να αποκτήσει τις δικές της δυνάμεις. Πολιτικά και οικονομικά. Δεν φοβάμαι όμως γιατί η χώρα μου έχει αντιμετωπίσει πολλές καταστροφές στο παρελθόν και τα έχει καταφέρει».
Τέλος το δημοσίευμα φιλοξενεί τις απόψεις δυο ακόμη νέων της Χριστίνας Ψαρράς και του Γιώργου Σταθόπουλου. Η 27χρονη Χριστίνα, σπούδασε στο London School of Economics, ενώ ο 33χρονος Γιώργος στο Middlesex University. Παρότι σπούδασαν στο εξωτερικό, και οι δύο επέλεξαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους για να εργαστούν εδώ.
Περιγράφουν την πατρίδα τους ως μία χώρα όπου «το κάθε άτομο μαγειρεύει και για τον επισκέπτη, για αυτόν που φιλοξενεί, οι γονείς παραμένουν κοντά στα παιδιά τους, οι παρέες μαζεύονται σε σπίτια και συζητάνε». Όλα τα παραπάνω όμως, "θολώνουν" από την απόγνωση και τον φόβο που νοιώθουν οι νέοι που ακόμα μένει να δούμε το πως αυτό θα μεταφραστεί.
Η οικονομική κρίση επηρεάζει τόσο την καθημερινή ζωή και την οικονομική κατάσταση των νέων, αλλά και τις μεταξύ τους ερωτικές σχέσεις.
Το ρεπορτάζ κλείνει με μια δήλωση του Αριστοτέλη «Θα αναγκαστώ να φύγω από τη χώρα, αν η Μαρία αποφασίσει κάτι τέτοιο».
Πηγή: Πρώτο Θέμα
0 comment
Προειδοποίηση:
Αυτό το ντοκιμαντέρ δεν είναι για παιδιά. Ένα μεγάλο μέρος του του film έχει παρθεί από πρόσφατα και παλαιότερα film αρχείου ψυχιάτρων σε δράση και ως εκ τούτου είναι σε κάποιες στιγμές σκληρό.
Οι ψυχίατροι ισχυρίζονται ότι οι καταστρεπτικές και θανατηφόρες "θεραπείες" και μέθοδοι τους έχουν αλλάξει. Αυτό το σοκαριστικό βίντεο θα σας δώσει τα δεδομένα.
Μόλις εξοπλιστείτε με τις πληροφορίες που πρόκειται να δείτε ενημερώστε και άλλους, συνεργαστείτε μαζί μας ώστε να τερματίσουμε τις καταστρεπτικές θεραπείες των ψυχιάτρων και να τερματίσουμε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την ψυχιατρική.
Επιτροπή πολιτών για τα ανθρώπινα δικαιώματα (cchr)
Δείτε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ,
Ψυχιατρική: Μια βιομηχανία Θανάτου (Στα ελληνικά)
(Το ντοκιμαντέρ αποτελείται από 12 μέρη. Μόλις τελειώνει το ένα βίντεο συνεχίζει αυτόματα το επόμενο..)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για να έχετε μια πιο πλήρη εικόνα του πώς συνεργάζονται οι φαρμακευτικές με τους ψυχίατρους για να επινοήσουν νέες ψυχικές ασθένειες και να πουλήσουν νέα ψυχοφάρμακα μπορείτε να προμηθευτείτε δωρεάν το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ της Επιτροπής Πολιτών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Στα ελληνικά) με τίτλο το Μάρκετινγκ της Τρέλας ΕΔΩ.
0 comment
O κ. Τσίπρας στις 6 Ιουνίου δήλωνε: «τόσο το ΚΚΕ όσο και η ΔΗΜΑΡ πρέπει να είναι κυβερνητικοί εταίροι σε μια κυβέρνηση Αριστεράς». Από την Κρήτη, μάλιστα, είχε απευθυνθεί στον «φίλο» Φώτη Κουβέλη.
Εκείνη την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ βάφτιζε «αριστερή» τη ΔΗΜΑΡ, κάποιοι φώναζαν ότι ο κυρ-Φώτης είναι γυμνός. Ότι δεν έχει σχέση με ιδεολογίες. Ότι είναι δεκανίκι των μνημονιακών κομμάτων. Όμως εκείνοι που τα φώναζαν ήταν κάτι ανεξάρτητοι, δεν ήταν «γνήσιοι ΣΥΡΙΖΑίοι» για ν’ ακουστεί η φωνή τους. Σήμερα, με διαφορά φάσης, ο κ. Τσίπρας ανακάλυψε την πυρίτιδα. Δυστυχώς, τώρα είναι αργά. Κι επί της ουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε το άλλοθι… αριστερότητας της ΔΗΜΑΡ!
Είπε ακόμη ο κ. Τσίπρας κατά την ομιλία του στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπαρατέθηκε με το συντηρητικό κατεστημένο και τη μεταλλαγμένη σοσιαλδημοκρατία. Σημείωσε χαρακτηριστικά: «Δεν καταφέραμε τότε να καταλάβουμε τη “Βαστίλη”, καταφέραμε όμως να την κλονίσουμε τόσο ώστε να είμαστε σήμερα σχεδόν βέβαιοι ότι θα καταφέρουμε να την καταλάβουμε σύντομα την επόμενη φορά».
Πρώτον, η Βαστίλη και καμία «Βαστίλη» ούτε κλονίστηκε ούτε καταλήφθηκε με εκλογές. Με επαναστάσεις και ξεσηκωμούς πάντα γινόταν οι καταλήψεις. Η Βαστίλη και η κάθε «Βαστίλη», κ. Τσίπρα, δεν είναι αντικείμενο τελετής παράδοσης – παραλαβής, όπως γίνεται με τις αλλαγές ηγεσίας στα υπουργεία. Το έχετε μπερδέψει.
Καλείτε, ουσιαστικά τον κόσμο να παραμείνει ψύχραιμος περιμένοντας πότε θα δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη εκλογική του μάχη για να καταλάβει τη «Βαστίλη». Κι ως τότε τί θα γίνει κ. Τσίπρα; Πραγματικά αναρωτιέμαι αν έχετε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι ένας μεγάλος αριθμός εξαθλιωμένων πολιτών μπορεί ν’ αντέξει μέχρι τις επόμενες εκλογές; Πιστεύετε πραγματικά ότι όλοι αυτοί οι άνεργοι που δημιουργούνται καθημερινά, μπορούν να αντέξουν απλά και μόνο βλέποντάς σας να δίνετε ρεσιτάλ καταγγελτικού λόγου στη Βουλή κι ύστερα να αποσύρεστε ησύχως για δείπνο;
Κάποιος θα πρέπει να σας θυμίσει κ. Τσίπρα το σημαντικότερο όλων. Ότι, δηλαδή, η Βαστίλη δεν έπεσε από εκείνους που ήταν μέσα, αλλά από εκείνους που ήταν έξω. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τσίπρα, βρίσκεται εντός «Βαστίλης» και μάλιστα σε προνομιακή θέση. Εκτός κι αν θέλετε να μας πείσετε ότι αποφασίσατε να «χτυπήσετε το σύστημα από μέσα», κάτι που είχε πρωτοπεί πριν πολλά χρόνια το ΚΚΕ κι ακόμη το μετανιώνει επειδή είχε μετατραπεί σε ανέκδοτο.
Ειλικρινά, μέχρι σήμερα αντιμετώπιζα με σκεπτικισμό όσους τα μάζευαν κι έφευγαν σε ξένες χώρες. Φοβάμαι, ότι με τόση μοναξιά σε πολιτικό επίπεδο και τόση νιρβάνα στην κοινωνία, η μετανάστευση αρχίζει να παίρνει χαρακτήρα επαναστατικής πράξης.
Ναι, επαναστατικής πράξης. Η αναζήτηση της αξιοπρέπειας και η μάχη για να την κερδίσεις είναι ένας επαναστατικός στόχος. Όταν στην Πολιτεία σου, οι νεοναζί έχουν μετατραπεί επισήμως και ανενόχλητοι σε Φύλακες, τότε η αλλαγή Πολιτείας αποκτά άλλη σημασία. Είναι κάπως μπερδεμένο, όμως δεν ηττήθηκαν αυτοί που φεύγουν, αλλά αυτοί που μένουν. Ατάραχοι. Αποδεχόμενοι την κατάσταση ως έχει. Δίνοντας την έγκρισή τους σιωπηλά ή μέσω εκλογών στον αφανισμό.
Εσείς που φεύγετε, ρίχτε μας και μια μούντζα για αποχαιρετισμό. Ίσως κάποια από αυτές τις μούντζες μας θυμώσει και νιώσουμε λιγάκι ζωντανοί.
ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ
0 comment
Τα Μυστικά Αρχεία έχουν διαχωριστεί απ' αυτά στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, όπου τα τελευταία 130 χρόνια παρέχεται μία πολύ περιορισμένη πρόβαση σε μελετητές. Στα Μυστικά Αρχεία δεν είχε και δεν έχει πρόσβαση κανείς εκτός απ' τον Πάπα και τους εκλεκτούς του.
Αν και μάλλον δύσκολο να το πιστέψει κανείς, κάτι παρόμοιο ισχύει και με ένα μεγάλο τμήμα των αρχείων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) είναι, ίσως, το πιο αδιαφανές και μυστικοπαθές τραπεζικό ίδρυμα στον κόσμο. Με έδρα της στη Φρανκφούρτη, μετά από αυστηρή απαίτηση της Γερμανίας, δημιουργημένη στα πρότυπα της Bundesbank και υπό γερμανική επιρροή, αποτελεί το κρυφό πυρηνικό όπλο της Γερμανίας μέσω του οποίου καθορίζει τη μοίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι αποφάσεις της ΕΚΤ λαμβάνονται κάτω από άκρα μυστικότητα και σε αντίθεση με άλλες κεντρικές τράπεζες, όπως αυτή των ΗΠΑ, τα πρακτικά των συνεδριάσεων της δε δημοσιεύονται ποτέ, ούτε μετά από πολλά χρόνια αλλά κρατούνται επτασφράγιστο μυστικό. Ακόμη και τα απόρρητα έγγραφα των κρατών κάποια στιγμή αποχαρακτηρίζονται και δίνονται στη δημοσιότητα. Όχι, όμως, τα αρχεία της ΕΚΤ.
Ενάντια στη Συνθήκη της Ευρώπης, που επιτάσσει τη διεξαγωγή ψηφοφορίας από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ για κάθε σημαντικό νομισματικό ζήτημα, ο καθορισμός των επιτοκίων του ευρώ πραγματοποιείται άνευ ψηφοφορίας και χωρίς να δημοσιεύονται τα αρχεία των σχετικών συζητήσεων. Ο έλεγχος της νομισματικής πολιτικής, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία για την οικονομική επιβίωση ενός κράτους, παραχωρείται από τα κράτη μέλη της ΕΕ στην ΕΚΤ με την είσοδο τους στην ευρωζώνη. Αυτό γίνεται με την πίστη και την ελπίδα των κρατών της ΕΕ και τη δέσμευση της ΕΚΤ ότι η άσκηση της νομισματικής πολιτικής θα ασκείται με γνώμονα το κοινό συμφέρον της ευρωζώνης. Τί συμβαίνει, όμως, όταν το συμφέρον του ευρωπαϊκού Βορά είναι διαφορετικό απ' αυτό του ευρωπαϊκού Νότου;
Τα επιτόκια του ευρώ καθορίζουν το κόστος του χρήματος στην ευρωζώνη και η επιτοκιακή πολιτική, αναλόγως πώς θα ασκηθεί, μπορεί να προστατέψει, να στηρίξει, να ενισχύσει αλλά και να καταστρέψει μία οικονομία. Για παράδειγμα, διατηρώντας η ΕΚΤ τα επιτόκια στο 2% για περίπου τρία χρόνια, μεταξύ 2003-2006, προκάλεσε φούσκες περιουσιακών στοιχείων στην ευρωζώνη και κυρίως στον ευρωπαϊκό Νότο, ωθώντας κράτη όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία στην υπέρμετρη κατανάλωση και στην εκτόξευση των εισαγωγών από χώρες του ευρωπαϊκού Βορά και κυρίως απ΄ τη Γερμανία. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ελλειμμάτων στον ευρωπαϊκό Νότο και πλεονασμάτων στο Βορά κάτι που αποτέλεσε την βάση για τη μετέπειτα ευρωπαϊκή κρίση.
Κανείς δεν εξήγησε ποτέ γιατί η ΕΚΤ ακολούθησε τη συγκεκριμένη επιτοκιακή πολιτική διατηρώντας τα επιτόκια στο 2% όταν για την ίδια περίοδο για παράδειγμα στις ΗΠΑ τα επιτόκια διαμορφώνονταν στο 4,2% και στη Βρετανία πάνω απ' το 4,5%. Κανείς δεν έχει ερωτηθεί ούτε έχει κληθεί να δώσει εξηγήσεις για τις φούσκες που δημιουργήθηκαν και στη συνέχεια έσκασαν στις χώρες του Νότου εξαιτίας της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ.
Κατά τη διάρκεια της έξαρσης της διεθνούς κρίσης στα τέλη του 2008, οι ΗΠΑ είχαν μειώσει τα επιτόκια τους κοντά στο 0%. Την ίδια στιγμή η ΕΚΤ τα διατηρούσε πάνω απ' το 4% και μάλιστα προέβη σε αύξηση τους μεγεθύνοντας την κρίση ρευστότητας στην ευρωζώνη. Το κόστος του χρήματος στην ΕΕ έγινε πολλαπλάσιο αυτού στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο αναπτυγμένο κόσμο με αποτέλεσμα να γίνει πανάκριβη και εξαιρετικά δύσκολη και επίπονη η χρηματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και ο ευρωπαϊκός Νότος να βυθιστεί στην ύφεση.
Η πολιτική της ΕΚΤ στα τέλη του 2008 προκάλεσε την άνοδο του ευρώ στο 1,60 έναντι του δολαρίου κάνοντας το ενιαίο νόμισμα το ακριβότερο στον κόσμο, σκοτώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις ευρωπαϊκές οικονομίες οι οποίες πέρα απ' τα υψηλότερα επιτόκια στη Δύση είχαν να αντιμετωπίσουν και το πανάκριβο ευρώ.
Αργότερα, κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης η ΕΚΤ προχώρησε σε μία νέα παράλογη και καταστροφική για την ΕΕ κίνηση, αυξάνοντας τα επιτόκια του ευρώ την ώρα που ολόκληρος ολόκληρος ο κόσμος προσδοκούσε μία μείωση.
Ποια μέλη, λοιπόν, του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ πρότειναν την παρατεταμένη διατήρηση των επιτοκίων του ευρώ σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα όταν η ευρωζώνη γινόταν μια μεγάλη φούσκα και ενώ έπρεπε να ακολουθηθεί η αντίθετη επιτοκιακή πολιτική; Ποια μέλη της ζήτησαν και πέτυχαν την αύξηση των επιτοκίων σε ιστορικό υψηλό στα χρόνια της έξαρσης της διεθνούς κρίσης όταν έπρεπε να μειωθούν; Ποιος είναι υπεύθυνος για την αύξηση των επιτοκίων του ευρώ κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης; Ποιοι είχαν αντίθετες απόψεις, ενστάσεις, διαφορετικές προτάσεις και ποιες ήταν αυτές;
Το πιθανότερο είναι πως δε θα μάθουμε ποτέ καθώς τα αρχεία των προτάσεων και των συζητήσεων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ είναι μυστικά.
Το θέμα της μυστικότητας με την οποία δρα η ΕΚΤ ήταν εξ αρχής μείζον αλλά έχει μετατραπεί σε καθοριστικής σημασίας στα χρόνια της ευρωπαϊκής κρίσης. Η ΕΚΤ αύξησε τον ισολογισμό της κατά 1,8 τρις ευρώ τα τελευταία τέσσερα έτη αλλά δεν έχει ενημερώσει την ΕΕ σχετικά με τα προϊόντα που αγόρασε, σε ποιες τιμές και με ποιους όρους τα απέκτησε και το κυριότερο από ποιον τα αγόρασε. Κανείς δε γνωρίζει πώς αξιολογεί τις τιμές των προϊόντων που αγοράζει η ΕΚΤ, πώς επιβάλλει τα κουρέματα και αν αυτά είναι ίδια σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Κανείς δεν ξέρει γιατί η ΕΚΤ αποφάσισε να παράσχει δάνεια ύψους μεγαλύτερου του ενός τρις ευρώ στα τέλη του 2011 με αρχές 2012 και όχι νωρίτερα, στην αρχή της κρίσης. Γιατί το συγκεκριμένο ποσό. Γιατί στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Η ΕΚΤ δεν δικαιολογείται, δεν απολογείται, δεν κρίνεται και δεν ενημερώνει. Μόνο αποφασίσει μυστικά και εκτελεί.
Ακόμη και στην περίπτωση της αμερικανικής FED, γνωστή για τη μυστικοπάθεια της, σχεδόν κάθε τι που την αφορά δημοσιεύεται ύστερα από ένα χρονικό διάστημα ενώ μετά από δικαστική διαμάχη με δημοσιογραφικό οργανισμό αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα και τα στοιχεία που αφορούσαν τα μυστικά δάνεια που παρείχε σε τράπεζες κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αντίθετα, η ΕΚΤ δε δημοσιεύει τίποτε και παρά τις αγωγές απ' τον ίδιο δημοσιογραφικό οργανισμό δεν έδωσε, για παράδειγμα, ποτέ στη δημοσιότητα το φάκελο με τα στοιχεία για το swap της Ελλάδας με την Goldman Sachs. Η ιδιωτική Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα για την οποία έχουν γραφτεί άπειρες κατηγορίες είναι μακράν πιο δημοκρατική απ' τη μη κρατική ΕΚΤ.
Όμως, πώς είναι δυνατό να υπάρξει δημοκρατία μέσα απ' τη μυστικότητα; Πώς μπορεί να παραχωρείται ολοένα και περισσότερη εθνική κυριαρχία και δύναμη σε ένα τραπεζικό ίδρυμα το οποίο αποφασίζει για τη ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων χωρίς να δίνει αναφορά σε κανέναν;
Μετά την τελευταία ευρωπαϊκή σύνοδο η ΕΚΤ αναμένεται να λάβει ακόμη μεγαλύτερες εξουσίες. Ο ρόλος του επόπτη του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος είναι μία απ' αυτές. Όμως ποιος θα εποπτεύσει τον επόπτη; Ποιος θα ελέγξει τις αποφάσεις του, έστω και ετεροχρονισμένα;
Αναλύοντας τις αποφάσεις της πρόσφατης ευρωπαϊκής συνόδου είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πως η Γερμανία έδωσε στην Ιταλία και την Ισπανία την υπόσχεση για τη δυνατότητα άντλησης δανείων με μέτριο πολιτικό κόστος για να λάβει ως αντάλλαγμα την υπόσχεση για την εκχώρηση περισσότερης εθνικής κυριαρχίας και μεγαλύτερων εξουσιών απ' όλα τα κράτη της ευρωζώνης στην ήδη πανίσχυρη ΕΚΤ.
Για ποιο λόγο, όμως, η υπό σχεδιασμό ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση θα πρέπει να περνά μέσα απ' την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Γιατί όχι από ένα τραπεζικό Eurogroup με διαφανείς διαδικασίες του οποίου οι αποφάσεις θα λαμβάνονται δημοκρατικά και τα αρχεία θα δημοσιεύονται προς κρίση και κριτική;
Μία μη δημοκρατική και με υπερεξουσίες ΕΚΤ οδηγεί σε απόκλιση στη δημοκρατία και τελικά προκαλεί μία κρίση δημοκρατίας εντός της ευρωζώνης. Αυτό συνέβη χωρίς να γίνει αντιληπτό στη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας όταν το συμφέρον της Γερμανίας τοποθετήθηκε απ' την ΕΚΤ πάνω απ' αυτό του ευρωπαϊκού Νότου κατά τη διάρκεια της άσκησης της νομισματικής πολιτικής. Σήμερα, πλέον, η απόκλιση στη δημοκρατία γίνεται πολύ πιο άκομψα, ωμά και φανερά απ' ότι στα προηγούμενα χρόνια με τη Γερμανία να μη διστάζει να δείχνει ξεκάθαρα την ΕΚΤ ως το ίδρυμα στο οποίο θα πρέπει να υποταχθεί η ευρωζώνη.
Η Γερμανία, όμως, πρέπει να προσέξει πολύ τί εύχεται αλλά και τί επιδιώκει. Δημιουργώντας μία μη δημοκρατική Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και παρέχοντας της υπερεξουσίες χωρίς καμία υποχρέωση να λογοδοτεί για το πώς τις ασκεί, βάλλει την αξιοπιστία της και αυξάνει την ανησυχία των αγορών για τον τρόπο λειτουργίας της αλλά και για οτιδήποτε την αφορά. Το άγνωστο δε μπορεί να μετρηθεί, να υπολογιστεί και να αντισταθμιστεί και οι αγορές, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, μπορούν να χάσουν την πίστη τους πολύ εύκολα. Μία τέτοια απώλεια εμπιστοσύνης στην ΕΚΤ θα αποτυπωθεί άμεσα σε ολόκληρη την ευρωζώνη απ΄ το Νότο ως το Βορά και θα επηρεάσει καταλυτικά την εμπιστοσύνη στο ενιαίο νόμισμα. Οι χρηματοοικονομικές, οικονομικές και νομισματικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τεράστιες.
Το κυριότερο όλων, όμως, ο δρόμος στον οποίο έχει μπει η ΕΚΤ προκαλεί τεράστιες αποκλίσεις εντός της ΕΕ υπονομεύοντας το μέλλον των κρατών μελών της και της ίδιας της Ένωσης και δημιουργώντας μία εκκολαπτόμενη κρίση δημοκρατίας. Η ΕΚΤ δεν πρέπει να γίνει το οικονομικό Βατικανό της ευρωζώνης, ένα κράτος εν κράτει, απ' το οποίο θα εξαρτάται όλο και περισσότερο το μέλλον της. Θα είναι ιστορικό λάθος αν ο δρόμος που προτείνει η Γερμανία για την έξοδο απ' την κρίση περνά μέσα απ' τη λιτότητα στη δημοκρατία.
Πάνος Παναγιώτου
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής
Διευθυντής GSTA Ltd, WTAEC LTD
πηγή
0 comment
![ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Οι Πασόκοι εφοριακοί (που πάντα έβγαιναν λάδι), ο Άκης, ο Καπελέρης και η Telestet! [ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΦΩΤΙΑ & ΒΙΝΤΕΟ]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8WNBtj5VuOwcxGCcyItKh6Kuu8IcuT7CB-oaEsXKp55xzDefyMevj-wGZpBKioDtvSPz3XA_3xRPrB5PIirKXJGg7w56P8QmxYeiROjIuRUtuJmlTAa9S0I8oC3LZpctJ0ZSXSG_l2Oc/s1600/skandalo-oi-eforiakoi-toy-pasok-poy-epairnan-mizes.jpg "ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Οι Πασόκοι εφοριακοί (που πάντα έβγαιναν λάδι), ο Άκης, ο Καπελέρης και η Telestet! [ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΦΩΤΙΑ & ΒΙΝΤΕΟ]")
Ας ξετυλίξουμε, λοιπόν, το κουβάρι αυτής της ομολογουμένως πολυ περίεργης υπόθεσης.
Η είδηση...
Σε δέκα χρόνια φυλάκισης με αναστολή καταδικάστηκαν οι 7 εφοριακοί, τρεις από τους οποίους διευθυντές ΔΟΥ, που κατηγορούνταν ότι προκάλεσαν ζημία κατά του Δημοσίου περίπου 28 εκατ. ευρώ, καθώς είχαν κάνει τα «στραβά μάτια» σε υπόθεση προστίμου κατά εταιρείας .
Το παρασκήνιο
Πάμε, κατ' αρχήν, να καταλάβουμε τι διαβάσαμε. Έκαναν τα στραβά μάτια για λογιαριασμό του επιχειρηματία που τότε (το 2002) είχε την Telestet (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε....) κι έτσι ο επιχειρηματίας γλίτωσε να πληρώσει 28 εκατ ευρώ (36 εκατ. ευρώ ήτοι 12,5 δισ δραχμές ήταν το αρχικό πρόστιμο).
Αυτοί οι 7 εφοριακοί, δέχθηκαν - με το αζημίωτο (εδώ γελάμε) σύμφωνα με τη δικαιοσύνη - απλά να κάνουν τα στραβά μάτια! Με αποτέλεσμα, το δημόσιο να μην εισπράξει ποτέ αυτά τα χρήματα ο μεγάλος επιχειρηματίας της Telestet (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε....) να βγει λάδι, κι αυτοί (οι "7") απλά να καταδικαστούν σε 10 χρόνια φυλάκιση μεν, με αναστολή δε! Πράμα που σημαίνει ότι είναι ελεύθεροι!!!
Και δεν βρέθηκε ΕΝΑΣ κερατάς από το κράτος να κάνει έλεγχο στο Πόθεν Έσχες των "7" και των συγγενών τους μέχρι 2ου βαθμού!
Η αλήθεια...
Πάμε, λοιπόν, την ιστορία μας πάλι στην αρχή, στο 2002, απ' όπου ξεκινήσαμε την αφήγηση του ρεπορτάζ.
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις ΔΟΥ (ΠΟΕ ΔΟΥ) ήταν εκείνη την εποχή ο πρώην "εγκέφαλος" επί Γιωργάκη Παπανδρέου στο ΣΔΟΕ και εσχάτως κατηγορούμενος, Ιωάννης Καπελέρης!
Η Αλίκη Κυριακάκη κατήγγειλε ότι συνάδελφοί της έχουν τεράστιες βίλες, έδωσε ονόματα στον τύπο, οι εφημερίδες και τα κανάλια σκάλισαν την υπόθεση, έδειξαν τις τεράστιες βίλες και ανακάλυψαν ότι οι Πασόκοι εφοριακοί με τις τεράστιες βιλάρες, απηλλάγησαν από τα δικαστήρια (οι πασόκοι αθωώνονται πάντα στα δικαστήρια).
Μάρτυρας υπεράσπισης των εφοριακών ήταν ο καταπράσινος Καπελέρης, που απασχόλησε εντόνως την επικαιρότητα με τα σκάνδαλα συγκάλυψης μεγάλης πετρελαϊκής εταιρείας, που έπρεπε να φάει τεράστιο πρόστιμο και τελικά... τζίφος... (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε.... κι αυτήν...)
Η υπόθεση, όμως, κίνησε και το δίδυμο των οικονομικών εισαγγελέων Πεπόνη - Μουζακίτη! Άρχισαν να σκαλίζουν την ιστορία και μάλιστα σε πολύ βάθος. Ο εφοριακός που πήγε δυό φορές στα δικαστήρια και αθωώθηκε με αποφάσεις που εξετάζονται από την αρχή, είχε ονοματεπώνυμο! Λέγεται Σταύρος Παπαδαυιδ.
Η εμπλοκή Τσοχατζόπουλου
Ο Σταύρος Παπαδαυιδ, έχει μια σύζυγο, την Ελισάβετ Παπαδαυίδ. Η σύζυγος του εφοριακού ήταν μέλος Δ.Σ. μιας εταιρείας με την επωνυμία «URBANICA Α.Ε.». Η εταιρεία προμηθεύει δήμους και ..δημόσιο, με εξοπλισμό (πάρκα, πάρκιγκ κλπ). Μέλος της εταιρείας υπήρξε και ο στενότατος συνεργάτης του Άκη Τσοχατζόπουλου Γιάννης Μπέλτσιος, ο αντ΄αυτού του Άκη, που τώρα κατηγορείται για τις περίφημες μίζες της Ferrostaal με τα γερμανικά υποβρύχια..
Σκάνδαλο χωρίς τέλος.... Ήταν υπόδικοι κι ανέλαβαν διευθυντικές θέσεις!
Το πενταμελές Κακουργιοδικείο επέβαλε ποινή με αναστολή αλλά με περιοριστικούς όρους: την απαγόρευση εξόδου από την χώρα και την υποχρέωση εμφάνισης κάθε 15νθημερο στο Αστυνομικό Τμήμα.
Η υπόθεση της εμπλοκής των επτά εφοριακών άνοιξε στο τέλος του 2000, μετά από μήνυση κατά παντός υπευθύνου που κατέθεσε η εφοριακός Αλίκη Κυριακάκη. Οι καταγγελίες αρχικά προέκυψαν όταν, όπως υποστηρίζει η ίδια, διαπίστωσε ότι οι συνάδελφοί της είχαν ζημιώσει το ελληνικό Δημόσιο από πρόστιμα που δεν επέβαλαν σε μεγάλη επιχείρηση.
Ο φάκελος της υπόθεσης έφτασε για πρώτη φορά στις δικαστικές αίθουσες το 2008, οπότε και οι επτά κατηγορούμενοι αθωώθηκαν, με δεδομένη και την πειθαρχική τους αθώωση το 2006. Ο Άρειος Πάγος επέστρεψε την υπόθεση στο ακροατήριο και το 2010 αθωώθηκαν και πάλι, για να ακολουθήσει και δεύτερη αναίρεση της υπόθεσης από τον Αρειο Πάγο.
Παρότι μάλιστα κατηγορούνταν για κακούργημα, τον περασμένο Δεκέμβριο τρεις από αυτούς τοποθετήθηκαν σε διευθυντικές θέσεις μεγάλων εφοριών της Αττικής. Πρόκειται για τον Γεώργιο Δρογώση, που ανέλαβε διευθυντής στη ΔΟΥ Γλυφάδας, τον Ιωάννη Μέλλο, που τοποθετήθηκε ως διευθυντής στη ΔΟΥ Χαλανδρίου, και τον Θεοφάνη Κουρτζή, που ανέλαβε τη θέση του υποδιευθυντή ελέγχου της Α’ ΔΟΥ Αθηνών.
ΠΗΓΗ
